12 september 2010: Listvianka – Taltsi – Irkoetsk

Met extra bedrust en wat norit en pot thee  is Lilian helemaal opgeknapt; de buikgriep heeft gelukkig maar een halve dag geduurd.
Om 07.00 uur staan wij op en gaan wij ons wassen, en eindelijk, voor ons beiden genoeg warm water. Om 08:30 uur uur gaan wij naar beneden voor ontbijt. Na het ontbijt laden wij onze bagage in de bus en worden wij naar Taltsi gebracht. We arriveren om 10.00 bij het museum.

Taltsi openluchtmuseum ligt 23 km aan de weg van Irkoetsk naar Listvijanka. We zitten nu nog ongeveer 47 km ten zuidoosten van Irkoetsk. In Taltsi staat een openluchtmuseum waarin een verzameling veelal originele houten

huisjes en kerkjes uit Siberië bewaard zijn gebleven. Ook zijn er gereconstrueerde huizen aanwezig. De huizen dateren tot ver in de 17e eeuw. Er bevinden zich gerestaureerde boerenhuizen, twee kapellen (Kazan kapel 1679), een kerk, posthuis waar traditioneel in het vroegere Siberië de paarden werden gewisseld, een watermolen, een begraafplaats en een 17de eeuwse uitkijktoren (Spaskaya toren 1667).

Onze gids Anna heeft ons een rondleiding gegeven en kan overal veel vertellen over de geschiedenis en over de bevolkingsgroepen die in deze huisjes hebben gewoond. Wij hebben hier onder andere een huis gezien van een Kozakken familie, een Boerjaat familie en een Russische “Siberische” familie. Veel is te zien op onze foto’s. Er is in de school woonruimte aanwezig voor de leraar en ongehuwde lerares.  De gids vertelt dat deze mensen het beste inkomen hadden van het hele dorp, omdat men onderwijs erg belangrijk achtte voor de toekomst van het kind. In één van de allerlaatste huisje dat wij bezoeken zien wij een wastafeltje met daarboven een keteltje waar een buisje

uit steekt. De gids vraagt ons of wij weten wat dit is. We denken aan een kraantje, maar kunnen het niet openkrijgen. Vervolgens laat Anna ons zien dat als je het op het balletje duwt er water uit het buisje komt. Zij vertelt erbij dat zij van een groepje Duitse toeristen te horen heeft gekregen dat zij vier dagen lang  in de trein geen water konden gebruiken, doordat zij niet wisten hoe de kraan opengedraaid moest worden. Dit systeem zijn wij later in de trein vanaf Irkoetsk naar Ulaan Ude inderdaad tegengekomen en het is handig dat wij dit weten! Over één van de huizen geeft Anna een toelichting over de indeling: aan de linkerkant was het verblijf van de mannen, helemaal achter bevond zich het slaap gedeelt en rechts bevond zich de ruimte voor de vrouwen met de keuken. Sommige huizen zijn ingericht als museum met gebruiksvoorwerpen uit die tijd.

Nu wat achtergrondinformatie over de Boerjaten:
De Boerjaten zijn een volk dat nauw verwant is met de Mongolen. Ze leven vooral in het zuiden van Siberië in de Autonomen Republiek Boerjatië en twee autonome districten, Aga-Boerjatië en Oest-Orda Boerjatië. Deze districten zullen worden samengevoegd met de omliggende oblasten Tsjita en Irkoetsk. In Rusland leven in totaal ongeveer 450 duizend Boerjaten. Daarnaast leven er in het noorden van Mongolië ongeveer 70 duizend en in het noorden van China 25 duizend.
De Boerjaten zijn na de incorporatie bij Rusland in 1689 en 1728, toen ze werden afgesplist van Mongolië, beïnvloed door twee verschillende culturen en geloven. Het christendom en het boeddhisme. Dit heeft ertoe geleid dat de Boerjaten te westen van het Baikalmeer meer gerussificeerd zijn dan hun volksgenoten ten het oosten van het Baikalmeer. De oostelijke (Transbaikalische) Boerjaten zijn meer verwant met de Khalkha-Mongolen en kunnen nog nomadisch zijn en in gers leven. De westelijke (Irkoet) Boerjaten werden al snel boeren met een vaste woonplaats. Tot zover de informatie over Boerjaten.

Na het bezoek aan Taltsi om 13.00 uur worden we met de bus vervoerd naar hotel Victory in Irkoetsk. Hier komen wij om 14.00 uur aan. Wij kunnen ons hier inchecken en zijn ‘s middags vrij om Irkoetsk te bekijken. Toen wij deze reis boekten werd ons gevraagd of wij in hetzelfde hotel wilden verblijven als de groep, want de standaard kamers waren helaas vol geboekt. We hadden de keuze in een andere hotel of een studio binnen hotel Victory. Wij hebben de studio gekozen en hebben hier geen spijt van. Wauw!, wat een kamer! Het is een luxe kamer van 35 vierkante meter met airco, een kamer met een compleet ingericht servieskast, een eettafel met 4 stoelen, twee fauteuils, grote flatscreen en een royale badkamer met bad.

Na het inchecken en installeren in onze kamer zijn we samen richting een grote winkelstraat en  overdekte winkelcentrum gelopen. Wij zijn dit overdekte winkelcentrum even ingelopen voor brood en shampoo. Het winkelcentrum hier is heel anders van opzet zoals dat wij dat kennen. Het bestaat uit smalle gangetjes met veelal kleine verkooppunten. Richard wil hier zo snel mogelijk weg, omdat het voor hem benauwd aandoet. Vanuit het winkelcentrum zijn wij naar de autoloze winkelstraat van Irkoetsk gelopen waar wij op zoek zijn naar koffie en/of banketbakker. Dit blijft echter zonder resultaat.

Aan het eind van de winkelstraat komen wij Jan en Firoz van onze groep tegen en wij besluiten samen op zoek te gaan naar koffie met gebak. Na een kwartiertje lopen ziet Richard aan de overkant van de weg een winkel die op een bakkerij lijkt. Dus nemen wij eens een kijkje. Het blijkt een soort bar/restaurant koffieshop te zijn en het menu is verkrijgbaar in het Cyrillisch. De koffie is gauw besteld, maar hoe we ook duidelijk proberen te maken dat wij gebak willen, lijkt het onmogelijk totdat Lilian apple cake vraagt en de serveerster ons de pagina met gebakjes aanwijst. Wij moesten hierom ontzettend lachen en hebben gauw vier “apple cake” besteld. We zijn alle vier blij dat het gelukt is.

Na het bakje koffie met gebak voelen wij ons allemaal een stuk beter en gaan weer op pad richting de rivier Angara. Vlakbij de universiteit horen wij een soort zangoptreden op een plein; dus gaan wij even kijken wat dit is. Hier komen wij de twee Belgische dames en Anna tegen die bij de fontein ook aan het kijken zijn. Zij hebben van iemand gehoord dat deze dag de dag van het Baikalmeer is, een feestdag. Nadat het optreden is afgelopen lopen wij met z’n vieren door richting de rivier. Onderweg kruisen wij een tramlijn waar over allerlei trammetjes rijden. Wij hebben hier even gestaan om wat foto’s van de trammetjes te maken. Na 5 minuutjes lopen komen we bij een standbeeld van Lenin uit welke op een plein staat dat grenst aan een klein park en de Angara rivier. Op dit plein is ook weer een optreden en er zijn veel oudere mensen die op de muziek meezingen en dansen. Dit is voor ons een apart schouwspel. De mensen zijn allemaal heel vrolijk en zeer duidelijk vermaakt door de muziek. Na een tijdje valt de stroom uit en is de muziek weg. Dan pakt een man een accordeon om toch nog muziek te maken en het feest gaat gewoon weer verder. In de verte zien wij Kerensa, Geert en Nadja onze kant oplopen. Even een babbeltje over wat wij hebben gedaan en zij storten zich daarna in de dansende menigte. Binnen zicht afstand van dit plein is er op de rivier een drijvend terras gemaakt waarop je wat kunt eten en/of drinken. Hier zijn we met z’n vieren even lekker gaan zitten en heeft Jan ons op drinken getrakteerd.  Zo rond 18.30 uur gaan wij op zoek naar een restaurant in de richting van ons hotel en we komen terecht in een soort Duitse biergarten waar wij plaatsnemen op het terras. We hebben daar lekker gegeten en bier gedronken. Je kunt van een klein glaasje bier tot en met een reuzentap van 5 liter! bestellen. We hebben allemaal zeer bescheiden gehouden 😉
Tijdens het eten zien wij van alles op straat voorbij komen; motoren die samen een wedstrijdje doen bij het stoplicht of een wheelie maken, en weggelopen paarden die door het verkeer heen lopen en voor onze ogen worden gevangen en teruggebracht. We zitten ook vlakbij het punt waar we eerder de trammetjes hebben gefotografeerd, dus die zien wij ook regelmatig voorbij komen. Ondertussen wordt bij een andere tafel dekens uitgedeeld door de serveerster. Dit ziet er knus uit.

Omstreeks 22.00 uur zijn wij uitgegeten en lopen we richting hotel waar wij zo rond 22.20 uur aankomen. Wij wensen elkaar een goede nacht en gaan vervolgens met de lift naar onze kamer. In onze kamer gaan we allebei nog even lekker in bad en gaan daarna slapen, omdat we ‘s ochtends weer vroeg in de trein moeten zitten: vertrektijd 05:18 uur.

Klik hier voor de foto’s van 12 september 2010

<< 11 september 201013 september 2010 >>


Comments are closed.